 Kayıtlı Kullanıcı Girişi |
|
|
Reklam |
|
Haberler |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
bir evde yaşanan çökük sevdalar bölüm 2 okunuyor. |
|
 |
Baþlýk |
: |
bir evde yaşanan çökük sevdalar bölüm 2 |
| Kategori |
: |
Hikaye |
| Ekleyen |
: |
drdoom |
| Eklenme Tarihi |
: |
15.10.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
297 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
( çabamda ilk adım)
Bütün bir gece boyunca düşündüm, acaba nasıl bir fırsat yakalayabilirim, ne yaparım diye kendimi düşünce yumağının içerisine sürükleniyordum. Bir anda aklıma bir şey geldi. Gece bekleyip karşısına çıkar, konuşurdum. Bir an durakladım, ya ters bir tepki verirse, adamın huyunu suyunu bilmeden karşısına çık konuşabilir miyiz de olacak iş mi bu. Neyse zaman vermem lazım elbet bir yol bulurum diye düşündüm. Ama bu seferde her geçen gün daha da yok olmasına tahammül de edemiyordum.
O sabah çarşıya ekmek almaya çıkmıştım, parkın karşısındaki fırından taze ekmek kokuları ta bulunduğum yere kadar geliyordu. Öyle güzel oluyordu ki taze ekmekle kahvaltı etmek, ekmeği böldüğünüz zaman o çıkan buğusu sanki genzi okşuyordu.
Onu gündüz vakti ilk defa sokakta görmüştüm. Belkide ben ilk defa görüyordum. Üstünde yine aynı kıyafetler vardı. Bu sefer elinde rengi solmuş ve kullanılmaktan incelmiş bez bir torba vardı. Parkın arkasındaki yoldan sola doğru yürüdü, içimden biri takip et diye sanki kulağıma fısıldadı. Belki bir konuşma fırsatı yakalarım diye düşündüm. Fırından ekmeklerimi alıp çıktım. Biraz uzaklaştıktan sonra, arkasından takip etmeye başladım.
Parkın kenarlarına aralıklarla dizilmiş çöp kutularının içine bakıyor, kendine yarar olan şeyleri elindeki eski torbanın içerisine dolduruyordu. En son çöp kovasının yanına geldiğinde bir ekmeği alırken gördüm. Yüreğim o anda bir mengenenin içerisine konulmuşta bir kişi de kuvvetlice sıkıyormuş gibi hissettim. Hemen kendimi toparlayıp.
- Bir dakika; dedim. Elimdeki ekmeklerden birini uzatarak;
- Lütfen bunu al; dedim. O sırada arkası dönüktü. Ağır ağır yüzünü döndü. Göz göze geldik, bir an sustum, nefes bile alamadım neden bilmiyorum. Tekrarladım.
- Lütfen bunu al.
Hayır, anlamında başını salladı ve ağır ağır yürümeye başladı. Elim öylece kalakaldı. bu halde bile gurulu olması her şeye yeterdi ve her şeyi anlatıyordu sanki. Arkasından gitmek istedim, ama fazla zorlamak istemedim. İşin gerçeği yakaladığım bir fırsat vardı ve ben bu fırsatı da kaçırmak istemiyordum. Arkasından koştum ve
—Dur! Lütfen, ne olur bir Dakika bekle; diye bağırdım. Durdu; sakin ve kısık bir sesle.
—Ne oldu, benden ne istiyorsun, neden peşimden geliyorsun, dedi.
Bende;
—Sadece şu ekmeği al birde seninle konuşmak istiyorum, lütfen konuş benimle. Dedim.
Çabamda ilk adımı atmıştım. Onunla konuşmak istediğimi, zorda olsa söyleyebilmiştim. Bu benim için en güzel hazinelerden bile daha çok mutlu etmişti. Neden diye soracak olursanız bir insanı hayata yeniden döndürmek için uğraşmak en güzel duygulardan biriydi. Bu birde sevda yönünden, yaralanmış bir kişi kolay kolay düzelemiyordu. Olsun ben kararlıydım onu bu psikolojik sıkıntı ve bu harap ve yitik yaşadığı hayattan kurtaracaktım. yazan orhan keskekoglu devamı var...
|
|
|
|
bir evde yaşanan çökük sevdalar bölüm 2 Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
|
Bu Yazýya Henüz Yorum Yapýlmamýþ Veya Makale Sahibi Tarafýndan Yorum Onayý Bekleniyor. |
|
|
|
bir evde yaşanan çökük sevdalar bölüm 2 Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|
|
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
