Gitmiyordu ki sesi öyle uzaklara,çığlık çığlığa da olsa!İstemezsse duymak seni,yanıbaşındaki...Silmişsse bir kere yürekten seni;ne bilir canındaki canı,hücrendeki sarayı,en karanlık zindanları aydınlatacak ışığı görmesi mümkün mü sence?Sızlasada gönlünün en incesi;kim nerede nasıl bilecek sessiz,sessiz inlediğini...
Neye benzer ki senden sonra sessizlik!
Bütün kayıp zamanı manalı kılar ya sonsuzluk...Yokluğu,varlığın koynunda imkansız olan!!! |
|