| Bir acziyet yazısıdır... akrep ve yelkovan bir olduğunda bu gece ben sensizliğin ayinini yaparken unutmadım, unutmadım çünkü sevdim.. unutmadım çünkü reyhan kokusu gibi güzelsin bana.. unutmadım çünkü kalbime doğan nursun benim, nur denizinde bir esintisin bana, ben unutmadım bu gün doğum günün... geceyi bir saniye geçtiğinde, sen doğdun ama ben söyleyemedim iyiki doğdun, diyemedim diyemezdim, kendimi aşağıladım bu gece, sana ulaşmasın die sesim, nefsimi törpüledim bu gece, çok büyük bir kavga verdim gecenin karanlığının bastığı odamda, kendimle bir kez daha yüzleştim..Her şey senin için prenses, unutulanlar unutanları asla unutmaz safsatasına girmiycem ben unutmadım sevdim seni ama yazmadım üzülme die hayatını karartmak istemedim yine, yeniden.. senden habersiz geçen aylarımın hesabımı her gece yatağıma uzanınca tutan benim...bu gece uyumadım uyuyamadım, sana güzel sözler söyleyemedim prenses.. sesini duyamadım bu hesapta bir yanlışlık var ben sevilmedim...neden böyleyim kendimi anlamıyorum insan acı çekmeye bu kadar mı istekli olur ?...gözlerimden akan yaşlar süzülürken yanaklarımdan hep kızdığın sakalımı hissettim inan senden bana kalan bu kadarcık bi anı bile biraz olsun tebessüm belirtti yüzümde...nefsimle kavgamı bitirdim aramıycam ve sormıycam bu gece ve yarın ve daha sonra sözleştik biz kalbimdeki sen ile..yorganımı üzerime çektim döndüm sağıma duam odur ki allahtan kalbimdeki ebedi misafirim rüyamda gelirsin inş. yanıma ve kızmazsın inş. neden aramadın die gel ve sus hiç konuşma ben seni izleyeyim canımdan can kanımdan kan olansın...misafirim iyi geceler hadi gelsene artık ben seni hiç unutmadım... |
|