Hep sevdim yağmuru,seviyorum,seveceğim.Kıpır kıpır olur içim.Yağmur,fırtına,şimşek,gökgürültüsü ve mum ışığı..Hele bir de yanında sevdiğin varsa...Bir de 'tatlım' diyorsa sana, içten,yürekten...Mutluluk bu olsa gerek.İşte o zaman zevkten içiyorsundur sigaranı,efkardan değil...
Sessizlik; durup dinliyorsun dışarıyı,deli bir rüzgar,ağaçlar isyan ediyor,dallar bir o yana eğiliyor, bir bu yana, yeter artık dercesine..Topraksa bir bayram havasında.Hani susarsın bazen,dilin damağına yapışır,hiçbir şey düşünemezsin bir iki yudum sudan başka.Sonra içersin doya doya ,kana kana. Bir oh çekersin sonra,şükredersin..Duyuyor musun şimdi toprağın mutlu sesini? Nasıl suya hasretti aylardır? nasıl kurumuş,çatlamıştı senin suya hasret dudakların gibi? Nasıl da mutlu şimdi kana kana içtiği suyun tadıyla,görüyorsun değil mi?
Ya bulutlar? Gökyüzü? Ne de güzel döküyor içini toprağa..Bunalırım bazen ,içim kabarır,kabarır,bağırmak isterim deliler gibi,ya da kırıp döküvermek elime ne geçerse,önüme ne çıkarsa. Boğulurum ,duramam hiçbir yerde.Kalbimin üzerinde tonla ağırlık varmış gibi sanki..Ah derim şimdi birisi gelse ,alsa şu taşı yüreğimin üstünden,bir rahatlasam.Nefes alabilsem yeniden..Ya da ağlasam,bağıra bağıra,hıçkıra hıçkıra,deliler gibi. İşte o zaman rahatlayabilecekmişim gibi gelir. O gözyaşlarım bir iniverse yüzümden,içimdeki sıkıntı da onlarla birlikte akıverecekmiş gibidir sanki...Gözyaşlarım içimdeki,yüreğimdeki yaraları iyi eder sanki..Gökler de böyle mi atarlar ki içlerindeki sıkıntıyı?? Bu delicesine yağan yağmur da bulutların gözyaşlarıdır sanki. Arada sırada onlar da sıkılıyorlardır kimbilir benim gibi.
Ben bağırmak isterim deliler gibi;onlarsa gökleri gürletirler, yeri göğü inleterek... Ben kızgınımdır ,isyankarımdır kendime; orada şimşekler çakar...Ben ağlarım hıçkırarak; beni kıskanır yağar yağmur deliler gibi...Benim yanağımı ıslatır gözyaşlarım; toprakla buluşur yağmur damlaları...Benim içimde kopar fırtınalar; doğa savrulur deli rüzgarla...
Ve nice sonra durulur herşey. Normale döner. Deli yüreğim durulur,ağaçlar tatlı tatlı salınırlar hafif rüzgarla. Toprak mutludur ,kana kana içtiği suyun hazzıyla ;tıpkı yanaklarım gibi; gözyaşlarımın tuzuyla ıslanan.... Ve gözlerim ışıldar, hani o fırtına sonrası doğan ışıl ışıl,deli güneşler gibi... Yüreğimden kalkar o tonlarca ağırlıktaki yükler ve bir gökkuşağı hissederim içimde o güzelim yedi rengiyle..
Ben mi deliyim gökler mi?....
Elif Uzel Sezer
11.10.1996 |
|
Site Menü
"Sevişmek için mükemmel bir vücut sahibi olmak şart değil."
Guinness Rekorlar Kitabının, yenilenen içeriği ve yeni rekorları kapsayan Türkçe 2009 baskısı yayınlandı.
Başbakan Erdoğan, Ermenilerden özür dilenmesine yönelik kampanyaya sert çıktı
Geçtiğimiz haftalarda dünya yayıncılık tarihi için, Türkiye'de pek ses getirmeyen bir devrim gerçekleşti.
