19.08.2009
İnsan hayatına bu kadar yaşanmışlık sığar mı? Daha ömrümün yarısına bile gelmemişken üstelik. Ne yaşamış olabilirsin ki.. daha çok gensin diyor bilmeyenler.. yaşayacaklarından kork.. afallayıp şaşırıyorum böyle zamanlarda. Ben bitti artık kurtuldum derken, yaşayacaklarım henüz bitmemiş oluyor. Nasıl, bir insan tek başına üstesinden gelebilir bu kadar yalnızlığın. Hem de daha küçücük bir kız çocuğu gibi hissederken kendini.. dışarıda olgun, büyümüş,, ne istediğini bilen, soğuk, mağrur, cesaretli bir genç bayan,, evde ise hala ışık kapalıyken uyumaktan korkan, en ufak bir çıtırtıda korkudan yorganın altına saklanan ve sabah olması için dualar eden, kedisine sarılıp uyumayı çok seven ve evinin her tarafında oyuncakları sıralı olan bir minicik çocuk.. kendi içimde bile çelişkilerim bitmedi ki, size neyin sözünü vereyim. Hangi keskin kararımdan bahsedeyim.. insanın içi bu kadar üşür mü hiç?
Doğan her yeni güne tarihimi sığdırıyorum her gün.. söküp atamıyorum içimden geçenleri.. her gün yaşıyorum 26 yılımı, her gün.. hüzün ve sevinçleriyle.. neden kurtulamıyorum kendimden. Unutmak istediğim her şeyi unutmak neden eskisi kadar kolay olmuyor? Neden yaralarım kabuk bağlamıyor.. ve gün geçtikçe neden eskimiyor tüm her şey, neden eskimiyor.. ilk kez yaşıyormuşum, görüyormuşum ve duyuyormuşum gibi oluyor, her şey taze kalıyor.. neden kapanmıyor..
Sığmıyor kalbime artık ben bile yetişemiyorum günlere.. kalbim kaldırmıyor.. kalbim eziliyor.. kalbim soluksuz kalıyor.. kalbim duruyor..
Bir rüya görmüştüm bundan birkaç ay önce.. gelecek makinesine binip kendi geleceğine gidiyordun. Bense yaşlılığımı görmek istemiştim, bindim o makineye. Ve gördüm. Tek başıma yatalak hasta bir ihtiyardım. Karanlık bir odada gördüm kendimi. Ve hiç kimse yoktu başımda..ayaklarımı gördüm ve kendimi görmeden uyandım sırılsıklam. Yorumsuz.. yorum yapmaktan korkuyorum..
İnsan hem yalnızlığına bu kadar aşık olup, hem yalnızlığından bu kadar korkar mı hiç? Hem yalnızlıktan, sessizlikten böylesine haz alıp, hem de ağlar mı her yalnız kaldığında? Hem etrafında yalnızlığını paylaşacak bir sevgili olsun isteyip, hem uzaklaştırır mı her yaklaşanı kendinden? Bıktım bu çelişkilerimden..
İnsanın kendi annesi bile yabancı gelir mi insana? Kardeşi? Kedisi? Vakti zamanında en sevdiği dostları? Sevgilileri? Ve bundan sonra da hayatına girecek tüm herkes? Tüm her şey, tüm yaşadıkları aynı anda el gelir mi insana?
Aynaya bakıyorum, gencecik, körpecik bir genç kız duruyor karşımda. İyice yaklaşıyorum.. kendimi görüyorum sonra.. kendimden korkuyorum.. buruşmuş bir yüz, mor ve şişik ve yabancı iki ihtiyar göz çok gün görüp geçirmişcesine bakıyorlar bana karşıdan. Sonra güzelliğimi arıyorum aynanın içinde uzaklaşıyorum ve yine işte tam karşımda duruyor.. hala taze ve hala körpe.. bitecek güzelliğim.. yoktan yere harcanacak, hiç sevilmeden, bir kez dokunulmadan şefkatle, geçiverecek.. bitecek güzelliğim, bebekliğim.. ve geriye ihtiyar yüzüm kalacak.. tarihte birilerinin sararan takvim yapraklarında olacağım.. korkuyorum.. hafızalarda yer etmeyeceğim bile belki de. Ayrıntılar da kalacağım anlatılırken.. detaylara girmeye gerek yok diyecekler, eski aşklardan dostlardan bahsedilirken.. o detay ben olacağım.. adım bile hatırlanmayacak belki.. tarihte bir yerde gizlenmiş kalacağım istenilmeden.. benim ismim bile olmayacak..
Yüzüm parçalara bölünmüş şimdi.. sevimli güleç bir yüz, ağlayan yorgun bakışlar, bir tarafım kırışmış çökmüş, diğer tarafım abide kadar güzel, bir yanım heyecan dolu, bir yanım bezmiş, bir yanım koşmak ister uzaklara yeşillere çiçeklere,düş bahçelerine, bir tarafım esir tutsak zincirlenmiş boynum kalkmak yasak. Bir tarafım korku dolu titrer, diğer yanım dimdik cesur..
Birleştirin parçalarımı, bir, bütün, tam yapın beni.. tek olsun benden.. ve hatırlansın yıllar sonra ismim bir yerlerde. Anılsın adım ince detaylarda. Ve yıllar sonra yatağımda ihtiyar sevimli güleç bir kadın olarak yatayım.. etrafımda koşuşan torunlar, ve elimi tutan hayat arkadaşım yanımda. Birleştirin parçalarımı, dağılmayayım her yöne..aynamda tek bir bütün göreyim, ve öylece yaşlanıp öleyim..
|
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
