Ölüm kelimesinin zor, acı veren olduğu söylenir ama ölüm sondur.Bitiş ve çaresi yoktur çevreciyseniz doğanın kanunu dersiniz, muhafazakarsanız Tanrı’nın emri, mutlak ve kaçınılmazdır. Sonsuza dek sürmeyecek bir acıdır çünkü buna alışmışsınızdır böyle büyümüşsünüzdür zaten beklenilen son , daha en başından beri alışılmış bir acı … Ölümden daha kötü bir cümle biliyorum ben …” olabilirdi”
Daha çok çalışsaydım daha iyi bir yerde olabilirdim, eski sevgilimi terketmeseydim şu an onunla evli olabilirdim ( hele de karşı tarafın sosyal statüsü ,sizinkinden daha yüksekse) ve bu o kadar fazlalaşabilir ki , bu durum sizde bir alışkanlık haline gelirse bir süre sonra hissettiğiniz en yoğun duygu kesinlikle pişmanlık halini bile alıyor. Ben bu pişmanlık duygusunu sonuna kadar yaşayan biriyim, ve artık yoğun olarak hissettiğim tek duygu gerçekten pişmanlık bu artık bende alışkanlık halini aldı .Beynim artık sadece pişmanlık için çalışıyor. Her gün pişmanlıklarım “Neden bu kadar geç kalktım ?” la başlıyor ve “Bugün gene çok geç yattım” ‘a kadar varıyor . Büyük bir mutsuzluk, pişmanlık artık benim yanı başımda kurtulmak istediğim ama bir türlü bırakmadığım kötü alışkanlıklarım gibi .Zaten ben onu bırakmak istesem de o beni bırakmıyor.
|
|