12.08.2009
Artık pencerem yok. Yüzünü göremiyorum. Nefret ettiğim anlarda sesini duyamıyorum. En özlediğim zamanlarda gülüşünü duyamıyorum. Bakamıyorum sana gizlice tülümün ardından. İzleyemiyorum hayranlık dolu bakışlarla seni, elini beline koyuşunu, kahveni yudumlayışını, sigaranı dudaklarından çekişini.
Duyamıyorum seni. Pencerem sana açılmıyor. cumartesi sabahları ilk gördüğüm yüz seninki olmuyor. Cumartesilerimin bir anlamı kalmıyor. Pazarlardan nefret etmiyorum. Saatleri saymıyorum en azından.
Feridun’umu takıp kulağıma gelişini beklemiyorum geceme. Artık bir pencerem yok benim. Umutsuzluğa kapılmıyorum şimdi. Ama umut nerde, adresi tümden kaybettim.
Gidişini de izlemiyorum balkonumdan. Balkonumda kalmadı hiç. Ve tüm şarkılar sustu. Sarhoşlar, köpekler, gece sesleri… hepsi sus pus oldular..
Eve gitmeyi iple çekmiyorum artık. Kapımda sen yoksun. İçli içli bakışların yok. Beni sinirlendiren telefon görüşmelerin yok. Kavgaların, duvarlara tekmelerin yok. Sen yok olmuşsun.
Gecenin bir yarısında sana seslenmelerim yok. Karanlıkta sessiz, ürkek bakışların kayıp. Adresim değişti. Yerim değişti, komşularım değişti, ben değiştim, sen değiştin.. tarih değişti. Yasaklandı sana penceremden göz süzüşüm. Duvar ördüler, evimin mahallemin her yerine.
Beyaz önlüğünü özledim.
Şimdi bir garip yeşil görüyorum penceremin önünde. Sen yoksun, dostluğun yok. Düştüğümde kaldırmaların yok. Yüzüme bakarak söylediğin yalanlar yok. İştahlı kahkahan yok.
Kapım başka bir yere açılıyor şimdi. Sen yoksun, tiryakiliğim yok. Her defasında aldanışlarım yok. Güneşim yok, ayım yıldızım yok, tuttuğum dileklerim yok, umutlarım hayallerim yok..
Yeni baştan ben oluştum şimdi. Sen yoksun, yeniden yapılandırma ayarlarım çalışmaya başladı bile. Yeni dilekler, yeni hayaller.. eve dönüş vakitleri sessizliği, eve giriş vakitleri sessizliği, evde oturuş vakitleri sessizliği, kedimi seviş vakti sessizliği, televizyon izleyip, sigara içme vakitleri sessizliği, uykuya yaklaşma vakitleri sessizliği, yatmadan önce eski şarkılar eşliğinde son sigarayı içme vakitleri sessizliği, ve yatış uyuyuş ve rüya sessizliği… huzur denilen şey bu mu? Benim hayatıma bu denli reset atmaya çalışan beceriksize ah diyorum durmadan.
Böyle geçecek bundan sonra, işine geliyosa diyor içimden bir ses. Benimse sabahtan beri bir şarkı takılmış dilime, habire onu söylüyorum. ‘bu kez gerçekten penceresiz kaldım’
|
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
