| Donuk bir gökyüzüydü sanki ya da karlı bir havaydı bana hüzünleri bırakan gün. Tuhaftı her şey, anlamsız ve sıkıcı. Kolaydı tabi terk eden için bunları söylemek, sorun anlamsızlık, tuhaflık değildir zaten sorun sevgisizliktir, yokluktur, sorun gerçekten çok acıdır. Bitmeyen sevdalara imza atacaktı belki bu aşk ya da destan olacak kadar büyük olacaktı. Neydi bunu durduran, neydi sebep olan bu bitişe? Herkesin gözünde büyütülen koca adama yakıştı mı bu sebepsiz bitiş, yakıştı mı bu saçma sapan cümleler. Sen cesaretiyle övülen, sen herkesin gözünde iyilik meleği sen melek adam bumuydu övülen cesaretin, hiç bir şeye sığmayan iyiliğin. Karşıma geçip doğruları sıralayacak kadarda mı güçlü değilsin? Sözde güçlüsün senin bildiğin güç, güç değil güç cesarettir, korkusuzluktur. Bu kadarda mı güçsüz kişilikteydin, bu kadar mı acımasızdın sen... Güvenilir olduğunu sanırdım kanatlarının altına girdiğim an korkmazdım hiç bir şeyden, kocaman kanatların vardı beni saran. Nereden bilebilirdim sahte kişilerin bu kadar çoğalabildiğini, kanatların bile korsanlaştığını. Hala herkesin gözünde bir numara adamsın hala büyük ve cesaretlisin. Mevkiin de hiçbir azalma yok herkesin gözünde koca adam... ama koca adam, ama benim gözümde artık bir hiçsin...! |
|