|
 |
Baþlýk |
: |
Yalnız... |
| Kategori |
: |
Kişisel |
| Ekleyen |
: |
kardilin |
| Eklenme Tarihi |
: |
17.07.2009 |
| Okunma Sayýsý |
: |
384 |
|
|
|
Yazý Ýçeriði |
Yokluğunun bilmem kaçıncı ayı, bilmem kaçıncı günü bugün. Gidişinin üzerinden bilmem kaç zaman geçti. Bense bilmem kaçıncı uykusuz gecenin en derin yerinde penceremde gelişini bekliyorum. Gidişinle alakalı şarkılar, dönmeyişinle alakalı türküler mırıldanıyorum. İçine tüküresim geliyor böyle anlarda hayatın. Kaç kez gelmeyişini bekledim. Kaç kez gözledim o sessiz gecede o ıssız sokağın başını.
Vakti zamanında bir gün, belki de çok çok eskiden, belki de o kadar eskimemişken ben, ya da eskimeye yüz tutmuşken, böyle sessiz bir gecede gelmiştin bana, ve böyle ıssız, yapayalnızdı sözcüklerin.‘Hoş geldin hayatıma’ demiştin. Belki de kendin bile kurduğun bu cümlene şaşırarak. Kelimelerin dopdoluydu. Fakat fazlasıyla eksik.. deseydin ki bana, ‘hoş geldin hayatıma ve hoşça kal pencere süsüm.. gelişimle bir oldu gidişim. Ne var ki sana onca ızdırap getireceğim ve sayısız ıssız akşamlar göndereceğim benden. Açma kollarını bana. Ben sana ait olamam. Hoşça kal hayatında..’
Hiçbir zaman gelmeyişin’e aşık olan ve sebebini her defasında dile getirmeni bekleyen ben, o yalnız gecelerin her birinde duygu dolu yüreğimi gönderiyorum hep. Olmayışına içiyorum sigaramı, yokluğuna döküyorum yaşlarımı. Ve niceler yaş daha büyüyorum seni beklerken. Gündüzleri geçiyor da bir biçimde, geceler hep yalnızlığımı gönderiyor bana. Benim yalnızlığım sensizliğimle ilgili değil. Benim yalnızlığım doğuştan geliyor.. sen, siz, hepiniz bahanesiniz sadece, yazılan kaderimi oynamak için kendimde. Seni tanımasam da yalnızdım, senden sonra da, ve senden çok sonra da.. benimle özdeşleşmiş, benim olmuş, benden olmuş yalnızlığım.
Şimdi derseniz eğer, ne olmuş bende yalnızım ve çok mutluyum diye, anlarım ki farklı bir konudan bahsediyoruz sizinle. Bu öyle bir yalnızlık ki, silip götürüyor, geçmişimi, geleceğimi, tüm mutlu geçen anlarımı. Öyle bir yalnızlık ki bu, anlatılmaz, hayatı halüsinasyon görür gibi yaşıyorsanız ve tümüyle hayatınızda o an var olan muhtemel kişiyle alakalı değilse sizin de yalnızlığınız, ve tümüyle sizinle ve tüm her şeyinizle ilgiliyse, çevrenizde onlarca insanla beraber deliler gibi gülüp eğleniyorsanız ve akşam olup eve geldiğinizde her yanınızı sarıyorsa, evinizle ilgili değil tamamen sizseniz bunu sebebi, sığamıyorsanız kendi duvarlarınızın içine ve elinizden gelen her şeyi yaptığınız halde artık çaresiz kalmışsa fallarda tuttuğunuz dilekler, benim yalnızlığımı yaşıyorsunuz siz de.
İşte o kör gecelerden birinde, o en derin koyuların içinde rastladım sana. Gelecek zamanlardaki tuttuğum dileklerim olacakmışsın, ne bileyim. Yalnızlığıma katmer katmer akacakmış hayalin ne bileyim. Tüm içli şarkılarım sana doğru olacakmış. Ve tüm şiirlerim senden yüz bulacakmış ne bileyim.
Bilseydim hoş gelir miydim hiç hayatına, elim kolum bu kadar boş gelir miydim. Almaz mıydım yanıma tüm silahlarımı, örmez miydim ağlarımı, dikenli tellerimi koymaz mıydım yoluna. Kanatmaz mıydım en hassas yerinden seni. Tüm alavere dalaverelerine boyun eğer miydim bu kadar.
Eğerdim. Silahımı alamazdım yanıma, silahım hiç olmadı ki benim. Öremezdim ağlarımı, ağ örmeyi hiç beceremedim. Dikenli tellerimi koyamazdım yoluna, kanatamazdım seni. Çünkü insandın her şeyden önce. Bir insana yapılabilir miydi tüm bunlar? Herkes yapardı, ben incitemezdim ne seni, ne de kimseyi… insanlık değil midir en önemlisi.. işte bu yüzden alaverelerim olamadı benim ve bu yüzden ben hep yalnız kaldım.
Şikayetim de hiç olmadı Doğan güneşle hep gülümsemeyi başardım hayata. Geceleri yalnız kalmışım ya da sensiz kalmışım ne yazar! Güneş doğunca unuttum kimsesizliği, güldüm oynadım sevindim, ama hep gelecek gecelerden korktum. İçeceğim sigaradan ve acılı şarkılardan korktum. Seni beklemekten ve o bekleyişten korktum.
Korkulu ama mutlu gündüzler yaşadım yine de.. sensizliğe ve yalnızlığa inadına tutundum sımsıkı ağaçlara, çiçeklere gökyüzüne ve toprağa. Geceleri ise yıldızlara, aya , geçip giden uçak seslerine, sarhoş naralarına ve gürültülü köpeklere..
Sen bazen vardın böyle gecelerde, bazen de yok.. sen hiç duymadın yıldızların sesini, hiç duymadın köpek ulumalarını, hiç duymadın sarhoş sızlanmalarını.. hiç bakmadın benim penceremden sana.
Sen beni sevmeyi denemedin hiç. Oysa ne çok yakışırdık biz bize. Şimdi sesine müptela, gözlerine tutsak kaldım. Sigaramla birlikte nice nice ıssız gecelere gebe kaldım.
17.07.2009 |
|
|
 |
Yalnız... Yazýsýna Yapýlan Yorumlar |
| Üye Adý : fatma çolak |
Yorum Baþlýðý
: YALNIZLIĞI,YALNIZLIĞI YAŞAYAN BİLİR |
| Yorum Tarihi : 19.07.2009 |
| Kaleminize sağlık.Yalnızlığı ancak yaşayan bilir.Biliyorum. |
|
| Cinsyet :
Bayan |
| Þehir : Rize |
| Üyelik Tarihi :
17.07.2009 |
| Üye Adý : kardilin |
Yorum Baþlýðý
: teşekkür |
| Yorum Tarihi : 14.12.2009 |
| sağolun.. teşekkür ederim yorumunuz için.. |
|
| Cinsyet :
Bayan |
| Þehir : istanbul |
| Üyelik Tarihi :
19.03.2009 |
|
|
 |
Yalnız... Makalesine Sizde Yorum Yapmak Ýstermisiniz? |
|
|