Hiç gelmeyeceksin diye dün gece hapsettim tüm düşlerimi. Gece yarısına teslim ettim gülüşlerimi. Boynuma bir ip dolayıp astım kendimi balkonumda. Gelmeyeceksin diye ben mahvettim sevgilerimi. İçimi paramparça ettim ve toplayıp kırıklarımı kapımın eşiğine koydum. Girmek isteyen olursa benden içeri, kanasın ayakları.. yaşasın acımı.. çeksin derdimi.. gülmek yok bana, anladım..
Her gün duydukça başkalarıyla flörtleşmelerini, bir parça kırığımı da alıp penceremin önüne serdim. Bakakaldım ardın sıra. Aylardır kalakaldım o pencerede. Gül yüzünü görmek için bir defa. Sense hep bakıp gülümsedin bana. Diğerlerine gülümsedin bir de. Buna da şükrettim. En azından ismimi biliyordun. En azından telefonumu biliyordun. En azından aramaya devam ediyordun. Bense seni o pencerenin önünde bekliyordum. Bir gün gelecek olsaydın sen de kalbimden içeri, tüm kırıklarımı toplayıp atacaktım çöpe. En başından başlayıp her şeye, sana gül diyarından güller bağışlayacaktım. Masallarımın prensi yapacak, düşlerimden taç takacaktım başına. Ben hep o penceredeydim.
Sense halinden yorgun, benden ve kırıklarımdan bihaber hep karşımdaydın işte. Kırıklarımdan bir parçaydın sen de. Biliyordun bunu, bilmemezlikten geliyordun. Böylesi işine geliyordu senin de.. bilmemek, bile bile cam parçalarıma basmaktan iyidir diye düşünüyordun. Oysa ben toplamıştım parçalarımı.. koskoca bir bütün yapmıştım senin için. İyileşmiştim, iyi olmuştum. Sense hiç görmedin beni. Gözlerin bende.. sesin başka yerde.. peki gönlün nerde, kimde.. belli ki değil bende. Ben yine hep o pencerede.. benim gönlüm sende…ismin dilimde..
Başlarda umursamak istememiştim seni. Belki de tüm bunların olacağını görmüştüm öncesinde. Ama şimdi bir ben, senden kopamayan bir ben.. tekrar tekrar hatalarını yineleyen ve asla ders almayı beceremeyen bir ben var şimdi. Bir buçuk yıldır o pencerenin önünde.. aylardır orda, öylece.. ama dimdik.. yalnız başıma ve dimdik.. biraz daha büyümüş biraz daha serpilmiş, olgunlaşmış.. ama hep orda kalmış.. gözlerim üstünde, kokun burnumda orda öylece…
Artık çekinmiyorum seni seyretmekten.. önceden olduğu gibi gizli gizli bakmıyorum sana. Efeler gibi, paşalar gibi çıkıp yakıyorum sigaramı penceremde, yüzüne karşı veriyorum dumanımı. Korkum yok artık beni görmenden, rezil olmaktan, anlaşılmaktan,tan..tan..tan… nasıl olsa benim değilsin, nasıl olsa olmamaya yeminlisin, neden korkabilirim daha fazla .. daha fazla ne olabilir… serdim kendimi gözlerinin önüne,, geçtim her şeyden..
Beni görmekten çekiniyorsun dışarıda. Daha çok pencerelere mi yakışıyorum ben? gözünü ayırmıyorsun bile. Oysa elimden tutup gezdirmiyorsun hiç. Yanına çağırıp elimi tutmuyorsun, öpmüyorsun eskisi gibi. Dost mu olduk biz gerçekten. Kendince bana iyilik mi yapmaya çalışıyorsun.. hem benden vazgeçmeyip, hem arkadaş tonuyla konuşuyorsun. Kötü insan olmadığını mı kanıtlamaya çalışıyorsun. Peki bunu yaparken
benden neler götürdüğünü biliyor musun..
Her aşk hiçe sayar sevdiğini aslında. Aşık olmak için aşık olur insanlar.. sonra duygularını abartıp ortaya aşktan bambaşka bir şey koyarlar. Ben sadece sana hiç aşık olamadım. Ben tümüyle sana aşıktım. Her haline.. her şeyinle kabul etmeyi seçtim. Üzdüklerinle ve üzeceklerinle.. yediremedim zaman zaman kendime ama sen buydun, ben tercihimi yapmıştım. Ben seni sen yapan tüm her şeye aşıktım. Duygularına, değerlerine, düşüncelerine, sırlarına, gizlerine, çevrendeki insanlara, arkadaşlarına, ailene, sana aşık olan kadınlara, senin aşık olduğun kadınlara, çapkınlığına, olumsuz görülen yada olumlu olan tüm özelliklerine, çalışkanlığına, başarına, hırsına, yalanlarına, dolanlarına, kimi zaman dürüstlüğüne, ağırlığına.. her şeyine işte her şeyine aşık oldum. Ayıramadım birini birinden.. şu da olmasa ne iyi olurdu diyemedim. Başlarda yargıladım evet, ama bu seni seçmeden önceydi. Artık seçtim ve bitti.. tercihler yapıldı. Aşk sınavımı verdim başarıyla. Şimdi kazananların ilan edildiği kağıdın asılmasını bekliyorum . ismimi orada okuduğumda tüm her şeye değecek bunu biliyorum.
Şimdi gideceğim diyorsun yakın zamanda.. o yakın zamanlar uzayıp uzayıp dolanıyor dualarıma.. gidemiyorsun bir türlü… ama gideceksin bir gün evet.. bense her gün her gece gelip tekrar malum yerime, dönüşünü düşüneceğim. Orda oluşunu hayal edeceğim.
Seni sevişimi düşleyeceğim. Ve keyiflenip sigaramı yakacağım. Sen nerdeysen alacaksın kokumu.. benim kokumda başka kokuları duyacaksın belki.. özleyeceksin sonra…
Sana her akşam kokular göndereceğim, sevgi dolu, şefkat dolu.. şaşıracaksın sen de. Bense seni düşünerek çıldırasıya yalnızlığımdan kurtulacağım. seni sen yapan tüm her şeysen kurtulacağım. Geldiğinde sen ‘bambaşka bir sen’le geleceksin buraya. Sonra ben o ‘bambaşka sen’e tekrar aşık olacağım. Onu yeniden tanımaya başlayıp tekrar sana aşık olmaktan yana tercih kullanacağım. bıraktığın yerde seni bekleyeceğim. Daha da büyümüş, daha da olgunlaşmış, hala o pencerede. Ve artık bende umarım aşık olunmaya hazır olacağım. O kazananlar kağıdı asıldığında senin de ismin ilk sırada olacak. Yarım kalmayacak hiçbir şey. Yürekten inandım…
18.06.2009
|
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
