Karanlık soğuk,oldukça uzun bir gece,zaman sessiz ve herşey durgun.Derinlere dalışım nefes almayı unutturmuş.nefessizliğimden tıkanınca derin bir solukla kendime geliyorum,yaşadığım siyahlık hücrelerimin her zerresini yaralarcasına yayılmışken bu acı ne unutulur ne,yutulur,yıllarıma anca meydan okur biliyorum.Titreyen ellerimde bedenimde yorgun,halsiz kendi kendime anlamsız kalmışken o an nasıl niye yaşandı cevabını bulamıyorum?Basınçtan vurgun yemiş denizciler gibiyim hayretmem gibi geliyor.
Bu sabah ulaşılmaz,yıllarımı bağışladığım,uğruna hasret yangınlarınla yanıp söndüğüm ve küllere döndüğüm sevdiğimle güne uyandım,baharlar açtı yine kalbimde,kelebekler rengarenk kanatlandı sanki ve yıllardır aradığım ama tanıdığım o koku üzerimde, onunsa yarı uyanık baygın o güzel,çapkın bakışlı gözleri,gözlerimden kalbime bi solukta akıp yalnız bana ait o lisanla dile gelip adeta konuşuyor,o sözlerse ömre bedel ucundaysa ölümsüzlük ama yaşam ve gerçekler başka gün uzun işe gitme zamanı ayrılık var,akşamındaysa kavuşmak o yüzden,içimde hüzün yerine kavuşmanın heyecanı olsun istiyorum..
Bugünde yanımda ya şükürler olsun,benim olması çok zor oldu, benimde onun çok büyük meşakkatlerin üstesinden geldik fakat yazıktır zamanımız hep sayılı,kısıtlı,işi sebebiyle, bugün gibi ayrılık ve kavuşmalardan ibaretiz, iki ay sonra gittiğinde aylar günler gibi kolay geçmiycek biliyorum ama onu beklemekte ayrı güzel bunları düşünmek istemiyorum çünkü,bugün ay dönümümüz.
Hiç çiçek almadım demişti bana,o yüzden renkli güllerden oluşan harika bir buket düşünüyorum,eminim gülleri görünce gözlerimin içine bir bakacak,bakışları gözlerimden içeri girip bedenimi yine saracak ahh akşam çabuk olmalı.
Gayet mütevazi ev şeklinde minicik,sevdiği kestaneli pastadan yaptırmalıyım üzerine ay dönümümüz le ilgili bir şeyler yazmalı.Ufakta olsa bir hediye almalıyım elimde olmadan bazen aşırıya kaçan kıskançlığımdan istemeden kırıyorum onu özür dilemişte olurum.Bazen bu konuda beni geçiyor ama gözlerinden kalbinden kıskanmasın da beni,bana yeter.
İşim altıda bitiyor ama ne yapıp edip erken çıkmalıyım kendimde hazırlanmalıyım yoğun heyecan dolu bir ay dönümü...Erkenden çıktım işten,arkadaş sağolsun yardımcı oldu.
Pasta tamam çokta güzel olmuş. Güller de çok olmalı ve bana yaşattığı her renk gibi olabildiğince renkli.Çiçekçiyi biraz zor ikna ettim kırmızı,sarı,beyaz,pembe ama güller ve renkler onun sembolü o yüzden onlar olmalı,hediyemde kararsızım şarkılarımızdan oluşan bir cd mi,beğendiği güneş gözlüğünümü alsam karar veremedim.
iş yerine gidiyorum, oralarda değilse onun içinde izin ayarlamalıyım ki sürprizim tamam olsun.
Mahir ağabey var, o yok nerde diyorum hah kör aşık geldin mi diyip gülümsüyor,yokmuş şimdi çıkmış Bitaly alış veriş merkezine gitmiş,hediye bakıyordur o da unutmadı tabii unutmamalıda,onun için ne kadar özel olduğumu neleri feda ettiğimi biliyor kimseleri gözümün görmediğinide...Mahir ağabeyin yiğenide işe geliyormuş ohh harika o onun işiyle ilgilenir.
Hediyelerimle Bitaly alış veriş merkezine giderim,orda akşam yemeğini yermiyiz diyordum o da ordayken, ne güzel olur zaten hayır demeyi,kalp kırmayı hiç sevmez tamam der biliyorum.Onu orda bulsam elinden tutup,eli diyince canım yaa şimdiden özledim.Güllerde kocaman oldu hemen görmese iyiydi ya pek saklanır gibi değil hoş unutmayacağımı o da bilir neyini unutabilirim ki, saçlarındaki dalgaların yönleri bile kazıdım beynime sadece tebessümünde çıkan tek gamzesinin yerinimi,baş parmağındaki kesiğinin izinimi,sesindeki yumuşaklıkta anlamlanan harflerin titreşiminimi,unutabilirmiyim yaşamımın anlamını..
Vakit ilerledi restauranta bakmalıyım yer var mı diye çok kalabalık olsunda istemiyorum.Merdivenlerden çıkayım belki hoş bir şey takılır gözüme bir hediye daha alırım kızarda yapma abartma diye ama özlemişimde alırım ne olacak.
Çiçeği orta kattaki cafede tanıdık garson çocuğa mı bıraksam ordaysa olur da adınıda unuttum çocuğun neydi ki neyse buralardadır nasılsa,kalabalıkmışta normal tabii hafta sonu yandaki cafeye sorayım,burası tenhaymış hayret içimdede bu kadar heyecan fazla ama elimde değil,inanmıyorum kalbim boşuna fırlayacak gibi atmıyormuş ruhum onu hissetmiş orda oturuyor ayaklarım beni buraya getirmiş içim bir tuhaf oldu.Duvara yaslanmış bak,böbrekleri ağrıycak seslensem mi ki a..yalnız değil?Arkadaşı olamaz sanırım ve karşı cinsten biriyle bu kadar yakın,telefonu bile, diğer kişinin elinde ve ne kadar rahatlar,ellerim ayaklarım tutmuyor adım bile atamıyorum görmedi hala ne yapsam kendimi ifade edemiyorum öyle bir acı ki tarifi mümkün değil kanım kaynıyor alevler içindeyim,kalbimse buza döndü acısı ağrısı gözlerime kadar vuruyor,o gerçekten o! yanına gidiyorum,.Bana bakıyor nasıl bir gözgöze geliştir bayılsam bu acı dursa,ayağa kalktı,konuşmalıyım artık. Afedersiniz, şirketimizden bu çiçekler,sizi tebrik ediyor,başarılarınız için kutluyoruz pastada size,takdire layık performansınızla yolunuz açık olsun iyi günler...Dedim ne demeliydim ki,hiç bir şey demedi. Adım atabilirsem asansöre kadar, şu an şu dakika kaybolmak yok olmak istiyorum,arkamdamı elimi tutmalı lütfen..durdurmalı yanındaki bu kadar mı değerliymiş,asansörde kattaymış bekliyemiyorum, belki şimdi gelir ve bakamıyorum ona doğru canıma ya nasıl bir şey bu asansördeyim kapıda kapandı vee yok! iyiki tanıdığımı belli etmedim, evet tebrikler gerçekten büyük başarısını kutlamalı bu zafer onun yazık..ziyan olduk kıyım bu resmen anlamam mümkün değil nasıl yabancıydı o evcil masum yüzü,dile gelen gözleri birden yaban oldu.Herşey,buymuş mutlulağa dair tercihini yapmış. Can acımı hissetmekten başka hiç bir çarem yok nasıl bir acizlik kaçışım yok,asansörede bir şey oluyor simsiyah oldu her yer elektirikler mi.?..
Uyanıyorum kalbimdeki ağır ağrı benden önce uyanmış devlet hastanesindeyim acilden çıkarmışlar kimse yok yanımda saatim telefonum hiç bir şey yok tek gördüğüm kolumdaki serum,bayılmışım demek hemşire ayıldığımı görmedi ben bi kalksam serumu alsınlar bari sesleniyorum neyseki duydu,durun diyor ama zaten kalkamıyorum yakınlarımı soruyor ve benim aklımda sadece o var ve ağlamak hiç bu kadar kolay olmamıştı, yanımda yok kanımda canımda yok duramıyorum aklım bana bu kadar ağır gelmemişti.
Hemşire hanım doktorla geldi iğneler yapılıyor serumuma,istemiyorum gidiyim lütfen diyorum ama oralı değiller yakınım gelmeliymiş onada tamam da,telefonum nerde diyorum yok diyorlar nasıl yok?Aramıştır mutlaka kimbilir kaç kez,özürler açıklamalar meraktan ağlıyordur belkide hala onu mu düşünüyorum evet ve ordan ayrılırken inanılmaz ama boynuna sarılmak son kez dokunmak teninin kokusunu duymak istemiştim son derken onunlamı?Hayatım bir anda nasıl alabora oldu ve hala boğuluyorumda ölmüyorum.
Akrabalarım gelmiş çıkalım diyorum bir sesizliktir gidiyor doktor konuşacakmış stres üzüntü yasak vs dinliycem eminim.Üzerimdeki ağrılar acılar bu kadar iğne ilaçla devam ederken doktor beyin söyledikleriyle kalan yarımda benle vedalaşıyor sol tarafıma felç inmiş geçici olabilr diyorlar inen indi zaten sonlara başlamışım demek.
Asansörde bayılmışım düşünce başım yaslı oturur gibi kalmışım beynime kan gitmemiş burun kanaması iyi olmuş inip çıkmışım asansörde ve o gelmemiş arkamdan,görmemiş ordaki esnaf kaldırmış hastaneye ertesi gün kendime gelmişim ama bacağım ve kolum gelememiş sevdiğimden yadigar kalan ay dönümü armağanım,hayatımın dönümüymüş meğer..
Bugün nerdeyse bir yıl bitiyor yazmaya devam ediyorum,onsuzluğu saymayada.Sevgimden hiç bir şey eksilmedi ve en ağırı özlemimden de ..Canımın yanışıda aynı felçte değilim artık,tutukluğum hafif var ama belli belirsiz,yazdıklarıma gelince onu yazıyorum bıkmadan tükenmeden.O gün ona ait tek öğrenebildiğimse tanıdığım garson çocuğa elimden düşen cep telefonumla,hediyemin olduğu poşeti vermişler,oda onu orda görünce ona vermiş, telefonumu öpmüş,eliyle ara ara yüzünü siliyormuş kan var niye diye sormuş anlatmış bildiği kadarıyla ardında masada kalan hayatımın renkleriyle bezeli güller ve evimizi ,yuvamızı temsil eden pasta masada kalmış telefonumuda hediyesinide almış içindeki resimlerimiz ve mesajlarıda yok onun la yada...ve o gün bugün ondan bir haber yok elim binlerce kez telefona gitti arasam diye ama bir kez olsun aramadım o tatlı sesine hasret derken hala ağlamam bu kadar kolay sevgimin sevişimin bedelimidir bilmiyorum.Hala yanımda olsaydı,bu sabahta onunla uyansaydım kokusu yine üzerimde ,tam kalkarken kolumu tutup seni çok ama çok seviyorum bunu sakın unutma deseydi,günün sonuna dek ona hasret olsaydım ve yine anlatılmaz kavuşma heyacanı, her zerremİ sarsaydı ve hiç öğrenemiyeceğim birlikte bir ömrü beraber yaşasak nasıl olurdu sorusuyla tamamlayacağım hayatımı.Sevdamın sağır dilsiz kör sevgilisi nerde ne yapıyorsan ben seninleyim senden geçmedim.. |
|
Site Menü
Amatör Yazarlar, löşe yazarı olan Meliha DOĞU 'nun 2. kitabı, raflarda yerini aldı.
'İmkansız(!) Periler...' kitabından elde edilecek gelirle Artvinli kızlar okutulacak.
Elinizden bırakamayacaksınız!
Yazar Nezih Tavlaş'ın fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in hayatını anlattığı''Foto Muhabiri'' adlı kitap yayımlandı.
