Hayat, yaşam, ömür, ölüm, kavramını bilmeyen küçücük bir çocuktum. Düşünmezdim bunları beynim hatıraları yazmaya başladığında . Ama düşünmedende çevremde var olan canlı cansız herşey benimle var olmuş gibi hissederdim.Dedeler hep dede idi anneler hep anne. Herkes o haliyle gelmişti, evet düşünmezdim ama hissettiğim buydu. Büyüdüm genç oldum öğrendim hayat, yaşam, ömür, ölüm kavramlarını.Ama ben gençtim kanı kaynayan hiç yaşlanmayan. Bilirdim ölümü ama dedimya ben gençtim hiç bitmeyecek ömrü olan. Dünya durmadan döndü döndü döndü kaç yazlar, kaç kışlar, kaç baharlar geldi geçti.Anneler babalar dedeler hep değişti. Dünya birilerini götürdü birilerini getirdi bana da bir eş üç oğul getirdi. Beni ne zaman nereye götüreceksin dünya?Evet evet anladım ve kabullendim ben bir ölümlüyüm bu yalan dünyada.. Üzülmeyin hasta değilim, çok yaşlı da. Ama ölüm işte herkese var banada sanada çocuklarımızada, yakıştıramasakta var.
Boşa geçmesin ömrümüz sevelim sevilelim germeyelim ortamı anlayışlı duyarlı olalım sultan süleymana bile kalmadı bu sahte dünya.
HERKESE GÜZEL ÖMÜR GÜZEL BAHT DİLEĞİYLE HOŞCAKALIN
|
|